در وصال یار رهپویان شدیم ...

مدت زیادیه به دلایل مختلف از جمله کارای دانشگاه من و بابایی نرسیدیم بریم کانون ، دلتنگم !

قبلا حداقل هفته ای یک بار با سخنرانی های آقا سید و روضه و مداحی های بعدش روحمون آروم می گرفت

حداقل یه تکونی می خوردیم ... امشب چقدر دوست داشتم شنبه شب بود و بعد نماز با عجله آماده می شدیم و خودمونو می رسوندیم کانون و ... طبق معمول بازم دیر رسیدیم و سخنرانی آقا سید شروع شده بود ، ما که درست بشو نبودیم کاش پیشنهاد می دادیم سید وقتشونو با ما تنظیم میکردن!

چه روزایی ...

یادمه پارسال وقتی که هنوز نامزد نکرده بودیم مادر جون گفتن شب میایم دنبالت باهم بریم کانون منم قبول کردم ، اون موقع چون راه دور بود و من انگار برام قانون شده بود نماز مغرب و عشاء رو کانون به جماعت بخونم زود حرکت می کردم اون روز آماده شدم و نشستم منتظر ... انقدر خبری نشد از مادرجون و آقا مجتبی که نگران شدم!

هوا تاریک شده بود که مادر تماس گرفتن و گفتن نمی تونن بیان دنبالم! راستش خیلی ناراحت شدم که حداقل زودتر خبر ندادن من برم ! و از طرفی هم حدس می زدم چرا نیومدن که بعدا فهمیدم حدسم درست بوده که بماند.

خلاصه منم کانونی دو آتیشه مگه میشد یه شب نرم ؟!!! هرچی مامان گفت دختر دیره شبه دیگه نرو تا تو بخوای برسی مراسم تمومه! گفتم نه شده 5 دقیقه آخرم برسم میرم .

اگه اون شب نمی رفتم نمی دونم واقعا چی می شد ... خیلی حالم خراب می شد هرکاری ممکن بود بکنم !

خلاصه تا رسیدم دیگه 10 دقیقه آخر مراسم بود ! تو راه سارا کلی زنگ زد بهم نگران بود اون موقع اتفاقی برام نیوفته ، وقتی هم رسیدم و فهمید چی شده که دیر رسیدم خیلی از همسری ناراحت شد و گفت فردا زنگ می زنم مرضیه دعواش میکنم دو تا دوست قدیمی رو داشتم می انداختم به جون هم! کوچولوی قشنگم ان شاء الله وقتی اومدی با ساراجون آشنات می کنم ، دوست خوبیه ، لازم به ذکرِ که ایشون که دوست عمه مرضیه تون بودن یا همون ناز گل داداش به قول بابایی، من رو که با هم یه جا همکار بودیم به مرضیه معرفی کرد برای داداش گلش قربونش بشم ان شاالله خوشبخت بشه

خلاصه ما اون بودیم و این شدیم! که الان بیشتر از دوماه کانون نرفتیم و عین خیالمون نیست!  مامانی شما یاد بگیر هیچ وقت اینکارو نکنی که مثل مامانت درمونده می شی!

الان یادم افتاد که یه بار سید گفتن اگر نمی تونی همیشه یه مراسم مذهبی رو ادامه بدی کم کم کمش کن که برات خطر داره یکهو رهاش کنی ، میگفتن کسایی می شناسم که اون موقع شب و روزشون مراسم مذهبی بودن و یکهو رها کردن الان به چه روزی افتادن خدا کمکشون کنه به ما هم کمک کنه

از اون طرفم دلم برا بچه ها تنگ شده مخصوصا هاجر گلی ، عزیزم هاجر دوست عزیز من و البته عمه مرضیه س ، امیدوارم دوستیمون همیشگی باشه دختر خیلی خوب و با اخلاقیه ، و یه چیز جالب شباهت عجیبی به عمه مرضیه داره! جوری که عمه وقتی یکی از عکسای اردوی بچه های کانون رو دید تعجب کرد گفت من که تو این اردو نبودم!!! ما هم به سختی متوجه شدیم که مرضیه نیست هاجره!!!

یادش بخیر ... روزای خوبی بود

بچه های کانون بر خلاف تصور گذشته من خیلی شاد و شیطونن ! خیلییییییییییییییییی ینی روز اول که با سارا رفتیم و سارا منو بهشون معرفی کرد هر کدوم یه چیزی می گفتن دیوونه ها.... دلم براشون یه ذره شده! اصلا احساس غریبی نمی کردم! یه جور رفتار می کردن که انگار صد ساله همو می شناسیم

البته همه شون هم اینجوری نیستنا! بالاخره هرجایی خوب و بد داره

من کانون رو از وقتی بمب گذاری شد شناختم ، دشمنای دین عزیزمون هرجایی رو که می بینن جوونا رو جذب می کنه و کارش درسته رو نشونه میگیرن، ولی زهی خیال باطل !

ببین عزیزم این دوتا پسر کوچولو هم جزء شهدای کانون هستن دلم خیلی براشون سوخت البته اونا بردن،ما باختیم... خوشا به سعادتشون ، فقط همیشه میگم خدا به مادر و پدرشون صبر بده ، رفته بودن آخر حسینیه بازی کنن ... فقط بازی !

خیلیا رو می شناسم که بعد از بمب گذاری کانون رو شناختن و مشتاق شرکت تو جلساتش شدن .

منم یکیشون اما قسمتم نشد شرکت کنم تا وقتی که راهم رو پیدا کردم و بعدش با سرعت خدا سارا گلی رو سر راهم گذاشت سارا هم وقتی علاقم به کانون رو دید منو با خودش برو و با کانون و مراسماش گره خوردم ، بعدم طولی نکشید با همسری آشنا شدم و ...

یادش بخیر اون روزا...

این شنبه حتما میرم جلسه ، اگه خدا بخواد و اباعبدالله لایق بدونن

يادمان باشد که با او زنده ايم
با عطش هاي وصالش زنده ايم
يادمان باشد که حق گويان شديم
در وصال يار رهپويان شديم
ساکنان کوي معبوديم ما
عاشق ديدار مولوديم ما
مذهب ما راه سرخ کربلاست
مذهب عاشق ز مذهب ها جداست
عاشقم تا شنبه اي آيد زراه
تا دوباره عهد بندم با نگاه
عشق ها در کوي ما رويايي است
کوي ما کوي شهيد آقايي است
عشق کن اي دل که عشق آيين ماست
ياد او بودن تمام دين ماست
عشقمان مي قلبمان اينک سبوست
عشق در کانون رهپويان نکوست

تا این موقع شب بیدار نموندم که سرخوشی کنم ! سر شما رو هم نمی خوام درد بیارم کوچولوی مامان ، ببخشید که انقدر حرف زدم! وقتی دلم تنگه و ناراحتم اینجوری می شم دیگه معذرت می خوام ... عه خب ببخش دیگههههه

امشب به بهونه پاک کردن و شستن سبزی از زیر خوابیدن در رفتم ، نماز امروزم نباید قضا شه نماز هیچ روزم نباید قضا شه! از خدا هم می خوام کمک کنه با اینکه خیلی خستم و خوابم میاد اما باید بیدار بمونم ، فقط یک ساعت و خورده ای مونده .

سر شما رو هم درد آوردم گلکم بازم ببخشید دیگه برو بخواب ، کوچولوها نباید تا این موقع بیدار باشن